Neden bu kadar çok token var?

Programlanabilir sözleşmelerden sonra tokenler neden çoğaldı?

Ethereum, bir akıllı sözleşmenin birimlerin ve bunları kontrol eden hesapların kendi kaydını tutmasını mümkün kıldı. Bu birimlere genel olarak token denir. Bir token birçok farklı şeyi temsil edebilir, ancak yalnızca bir adı veya sembolü olduğu için kendi blok zincirine sahip olmaz.

ETH farklıdır: Ethereum'un yerel varlığıdır ve gas ödemek için kullanılır. Bir ERC-20 token, Ethereum üzerinde bir akıllı sözleşmenin tuttuğu bir kayıttır. Bu tokeni Ethereum üzerinde hareket ettirmek yine de ağ ücreti için ETH gerektirir.

ERC-20 neyi ortak hale getirir?

ERC-20, değiştirilebilir tokenler için paylaşılan bir arayüzdür. Her projenin bir bakiye sorgulamanın veya birim göndermenin farklı bir yolunu icat etmesi yerine, uyumlu bir sözleşme balanceOf, transfer, approve ve allowance gibi tanıdık fonksiyonlar sunar.

Bu ortak yapı, bir cüzdanın veya uygulamanın her biri için ayrı bir entegrasyona ihtiyaç duymadan birçok token sözleşmesiyle çalışabilmesini sağlar. Bu bir uyumluluk kuralıdır; her tokenin aynı amaca, ihraççıya veya risk düzeyine sahip olduğunun beyanı değildir.

Ortak bir arayüz uygulamalar için neden önemlidir?

Ethereum'daki akıllı sözleşmeler, diğer uygulamaların çağırabileceği herkese açık programlardır. Token sözleşmeleri tanıdık bir arayüz sunduğunda, yeni bir uygulama sıfırdan başlamak yerine mevcut parçaları birleştirebilir. Buna kompozitlik (composability) denir: ayrı bileşenler bir araya gelerek yeni bir hizmet oluşturabilir.

Kompozitlik, tek bir tokenin neden birçok cüzdanda, uygulamada ve işlem platformunda görünebildiğini açıklar. Bu, söz konusu ürünlerin tek bir şirket olduğu veya her entegrasyonun güvenlik açısından incelendiği anlamına gelmez.

Standart neyi vaat etmez?

ERC-20 bir arayüzü tanımlar; bir projenin güvenilir olup olmadığını, bir tokenin değeri olup olmadığını, varlıklarla veya rezervlerle desteklenip desteklenmediğini ya da sözleşmesinin güvenli tasarlanıp tasarlanmadığını tanımlamaz. Standardın name, symbol ve decimals yöntemleri bile isteğe bağlı kullanılabilirlik özellikleridir; bu yüzden tanıdık bir etiket kimlik veya destek kanıtı değildir.

Sözleşme adresi ve çalıştığı ağ, gerçekte hangi programın kullanıldığını belirler. Bir arayüzde tanıdık görünen bir token, yine de farklı kurallara sahip, ilgisiz bir sözleşme olabilir. Bir tokeni Ethereum üzerinde dağıtmak, Ethereum'un onu onayladığı veya desteklediği anlamına gelmez.

Onaylar neden ayrı bir risk oluşturur?

Bir ERC-20 transferi tokenleri doğrudan hareket ettirir. Bir onay (approval) ise farklıdır: başka bir adresin — genellikle bir akıllı sözleşmenin — daha sonra transferFrom aracılığıyla belirtilen bir tutara kadar hareket ettirmesine izin veren bir harcama izni (allowance) belirler. Bu izin, harcama izni tükenene veya yenisiyle değiştirilene kadar birden fazla kez kullanılabilir.

Bu esneklik uygulamaların birlikte çalışmasına yardımcı olur, ancak aynı zamanda bir onayın yalnızca tek bir transferin önizlemesi olmadığı anlamına da gelir. Bu, token sözleşmesinin kurallarına göre belirli bir spender'a (harcama yetkisi verilen adrese) verilen bir izindir.

Sonuç

Tokenler çoğaldı çünkü Ethereum, bir akıllı sözleşmenin birimlerin ve bunları kontrol eden hesapların kendi kaydını tutmasına izin verdi ve ERC-20 bu sözleşmelere bir bakiyenin sorulması veya bir transferin talimatının verilmesi için ortak bir yol verdi. Bu paylaşılan arayüz, tek bir cüzdanın her biri için ayrı bir entegrasyon olmadan binlerce farklı tokeni işleyebilmesinin ve yeni bir uygulamanın sıfırdan başlamak yerine mevcut parçaları birleştirebilmesinin nedenidir.

Standardın yapmadığı kritik şey, herhangi bir şeye kefil olmaktır. ERC-20 bir arayüzü tanımlar; bir projenin güvenilir olup olmadığını, bir tokenin herhangi bir şeyle desteklenip desteklenmediğini veya sözleşmesinin güvenli yazılıp yazılmadığını tanımlamaz. name, symbol ve decimals bile isteğe bağlı görüntüleme kolaylıklarıdır; bu yüzden tanıdık bir etiket kimlik kanıtı değildir. Bir tokeni tanımlayan şey sözleşme adresi ve çalıştığı ağdır — bir arayüzde gösterilen hiçbir şey bunları kontrol etmenin yerini tutmaz.

Onaylar, transferlerden farklı davrandıkları için ayrı bir dikkati hak eder. Bir transfer tokenleri bir kez hareket ettirir; bir onay ise bir spender'a, harcama izni tükenene veya yenisiyle değiştirilene kadar transferFrom aracılığıyla tekrar tekrar yararlanabileceği bir harcama izni verir. Bir onay isteğini tek bir işlemin önizlemesi olarak okumak, aslında neyin verildiğini olduğundan az göstermektir. Birini onaylamadan önce hangi spender'ın ve ne kadar için yetkilendirildiğini kontrol edin.

Standartlar, birçok uygulama ve varlığın Ethereum'un programlanabilir ortamını paylaşmasına yardımcı oldu. Bu kullanışlılık aynı zamanda daha fazla faaliyetin aynı Katman 1 yürütmesi ve blok alanı için rekabet edebileceği anlamına da gelir. Bir sonraki ders, talep arttıkça paylaşılan bir temel katmanın neden pahalı veya tıkanık hale gelebileceğini inceler.

Sık sorulan sorular